Czarny silikon przy wannie wygląda źle. Często oznacza też, że pod spoiną stoi woda. Samo przetarcie powierzchni wtedy nie pomoże. Trzeba znaleźć przyczynę.
Na budowie widzimy dwa częste błędy. Ktoś użył niewłaściwego materiału albo położył go na brudną szczelinę. Bywa też, że łazienka długo pozostaje wilgotna po kąpieli. Dobrze wykonany silikon może służyć latami. Trzeba tylko wiedzieć, gdzie go użyć i jak o niego dbać.
Fuga czy silikon?
Fuga jest sztywna. Silikon pozostaje elastyczny. Od tej różnicy zaczynamy każdą łazienkę.
Fugę dajemy między płytkami na jednej płaszczyźnie. Przykładem jest rząd płytek na prostej ścianie. Taka spoina nie musi przejmować ruchu między różnymi elementami.
Silikon stosujemy tam, gdzie zmienia się płaszczyzna lub materiał. Chodzi o połączenie ściany z podłogą. Podobnie jest przy wannie, brodziku i framudze drzwi. Te elementy mogą pracować inaczej niż płytki.
W narożniku zwykła fuga może pęknąć. Szczelina bywa mała, lecz woda łatwo ją znajdzie. Potem dostaje się za płytki. Dlatego takie połączenia wypełniamy elastycznym silikonem.
Silikon nie zastępuje hydroizolacji pod płytkami. Jest widocznym uszczelnieniem połączenia. Obie warstwy mają swoje zadanie. Przy remoncie warto sprawdzić, czy pod płytkami wykonano zabezpieczenie przed wodą.
Gdzie w łazience potrzebny jest silikon?
Najpierw sprawdzamy wszystkie miejsca, w których spotykają się różne powierzchnie. W typowej łazience są to:
- pionowe narożniki między ścianami,
- połączenie ściany z podłogą,
- styk płytek z wanną,
- styk płytek z brodzikiem,
- okolice odpływu liniowego i narożniki prysznica bez brodzika,
- połączenie płytek z framugą drzwi,
- styk płytek z parapetem, jeśli jest w łazience,
- miejsca przejścia rur przez płytki,
- połączenie umywalki nablatowej z blatem.
W tych miejscach zostawiamy szczelinę na elastyczne wypełnienie. Zwykle ma ona około 3 do 5 milimetrów. Nie wciskamy do niej fugi przed silikonowaniem. Silikon musi mieć miejsce, żeby trzymać się obu krawędzi.
Przy rurze sprawdzamy całe przejście przez płytkę. Sama rozeta może zasłaniać otwór. Nie oznacza to, że otwór jest szczelny. Przy umywalce patrzymy też na miejsce, gdzie woda spływa po blacie.
Odpływ liniowy wymaga uważnego wykonania połączeń. Stosujemy rozwiązanie przewidziane dla danego odpływu. Nie zaklejamy silikonem elementów, które mają odprowadzać wodę.
Jaki silikon wybrać do łazienki?
Na opakowaniu szukaj napisu „sanitarny” albo „do łazienek”. Taki silikon zawiera dodatek ograniczający rozwój pleśni. Sam dodatek nie zastąpi jednak suchego i czystego podłoża.
Do wyboru są dwa popularne typy. Różnią się sposobem wiązania i zastosowaniem.
Silikon octowy pachnie octem podczas nakładania. Zwykle kosztuje mniej i szybko wiąże. Dobrze trzyma się szkła, glazury i gresu. Nie używamy go przy kamieniu naturalnym. Może przebarwić taką powierzchnię.
Silikon neutralny nie ma ostrego zapachu octu. Zwykle jest droższy. Nadaje się do kamienia, metalu i akrylu. Przy wannie akrylowej albo marmurze wybieramy właśnie ten typ.
Przed zakupem sprawdź też zalecenia producenta wanny lub brodzika. Materiał urządzenia ma znaczenie. Dotyczy to również blatów i parapetów.
Wiele firm sprzedaje silikon w kolorach swoich fug. Można wtedy dobrać obie spoiny do siebie. W narożniku nie widać nagłej zmiany koloru.
Jaki kolor silikonu będzie praktyczny?
Najprościej dobrać silikon do fugi. Przy szarej fudze wybieramy szary. Przy białej najczęściej wybieramy biały.
Biały silikon jest popularny, ale szybko pokazuje zabrudzenia. Na szarym lub grafitowym ślady są mniej widoczne. To nie znaczy, że ciemnej spoiny nie trzeba myć. Brud i wilgoć działają na każdy kolor.
Przezroczysty silikon pasuje do połączenia szkła z płytkami. Trzeba jednak dokładnie oczyścić podłoże przed pracą. Przez spoinę będzie widać każdy pył i zabrudzenie. Kolor warto więc wybrać przed przygotowaniem szczeliny.
Jak równo położyć silikon?
Ładna spoina zaczyna się przed otwarciem tuby. Najwięcej problemów powoduje wilgoć, pył i resztki starego materiału. My pracujemy w takiej kolejności:
- Czyścimy szczelinę. Usuwamy pył, fugę i stary silikon. Sprawdzamy też krawędzie płytek. Silikon nie przyklei się dobrze do luźnych resztek. Szczelina musi być całkowicie sucha.
- Odtłuszczamy powierzchnię. Można użyć spirytusu albo acetonu. Najpierw sprawdzamy środek w mało widocznym miejscu. Aceton może uszkodzić niektóre powierzchnie, zwłaszcza akryl. Po czyszczeniu czekamy na odparowanie środka.
- Naklejamy taśmę malarską. Dajemy ją po obu stronach szczeliny. Zostawiamy równy pasek na silikon. Przy wannie sprawdzamy linię z poziomu wzroku. Krzywa taśma da krzywą spoinę.
- Nakładamy silikon bez przerw. Końcówkę tuby ucinamy pod kątem. Otwór powinien być trochę mniejszy od szerokości szczeliny. Prowadzimy tubę spokojnie, jednym ruchem. Materiał ma wypełnić połączenie, a nie leżeć tylko na wierzchu.
- Wygładzamy spoinę. Używamy szpatułki albo palca zwilżonego wodą z płynem do naczyń. Przeciągamy raz, równym ruchem. Lekki docisk pomaga ułożyć silikon przy obu krawędziach. Wielokrotne poprawki zwykle psują powierzchnię.
- Od razu zdejmujemy taśmę. Robimy to przed rozpoczęciem wiązania. Gdy poczekamy za długo, taśma może porwać brzeg spoiny. Po zdjęciu taśmy nie dotykamy świeżego silikonu.
Przez dobę zostawiamy połączenie w spokoju. Pełne utwardzenie zwykle trwa 24 do 48 godzin. W tym czasie nie używamy wanny ani prysznica. Sprawdzamy też czas podany na opakowaniu wybranego silikonu.
Dlaczego napełniamy wannę przed silikonowaniem?
Wanna lekko ugina się pod ciężarem wody i człowieka. Przy pustej wannie jej krawędź może być trochę wyżej. Jeśli wtedy położymy silikon, pierwsza kąpiel rozciągnie spoinę. Może ona pęknąć lub oderwać się od brzegu.
Dlatego przed silikonowaniem napełniamy wannę wodą. Wanna ustawia się pod obciążeniem. W takim położeniu wykonujemy uszczelnienie przy płytkach. Wodę spuszczamy dopiero po związaniu silikonu.
Po opróżnieniu wanny spoina pracuje głównie na ściskanie. To dla niej korzystniejsze niż ciągłe rozciąganie. Podobnie postępujemy przy brodziku, który lekko pracuje pod obciążeniem.
Samo napełnienie nie naprawi źle osadzonej wanny. Jeśli krawędź wyraźnie się rusza, najpierw sprawdzamy jej podparcie. Dopiero potem uszczelniamy połączenie.
Dlaczego silikon czernieje?
Pleśń potrzebuje wilgoci. Brud pozostający na spoinie też jej sprzyja. W łazience sprawdzamy trzy przyczyny.
Słaba wentylacja. Para zostaje w pomieszczeniu długo po kąpieli. Mokre są wtedy płytki, narożniki i silikon. Jeśli wilgoć stale wraca, samo umycie spoiny niewiele zmieni. Trzeba sprawdzić, czy wentylacja działa.
Stojąca woda. Zdarza się przy krawędzi wanny i w narożniku prysznica. Po kąpieli widać tam mokrą linię. Gdy woda nie spływa, spoina pozostaje wilgotna. Warto ją osuszać i sprawdzić przyczynę zastoiny.
Woda pod silikonem. Powstaje, gdy spoina nie przylega do podłoża. Woda wchodzi pod oderwany brzeg. Pleśń rozwija się wtedy od wewnątrz. Takiego przebarwienia nie da się dobrze wyszorować. Silikon trzeba usunąć i położyć ponownie.
Dlatego tak ważne są czysta szczelina i staranne wygładzenie. Trzeba sprawdzić nie tylko wygląd spoiny. Liczy się również jej przyczepność na całej długości.
Jak dbać o silikon na co dzień?
Po kąpieli zbierz wodę z krawędzi wanny lub prysznica. Wystarczy ściereczka albo ściągaczka. Taka czynność zajmuje około pół minuty. Silikon nie pozostaje wtedy mokry przez wiele godzin.
Wietrz łazienkę po kąpieli. Jeśli masz wentylator, włącz go na kilkanaście minut. Sprawdź, czy wilgotne powierzchnie wysychają. Sama otwarta kratka nie pomoże, gdy wentylacja nie działa.
Co jakiś czas umyj spoinę łagodnym środkiem. Nie szoruj jej ostrą szczotką. Uszkodzona powierzchnia trudniej się czyści. Łatwiej też zatrzymuje zabrudzenia.
Gdy pojawią się pierwsze ślady pleśni, użyj przeznaczonego do niej preparatu. Postępuj zgodnie z opisem na opakowaniu. Jeśli czerń jest pod silikonem, zaplanuj wymianę. Środek czyszczący nie dotrze pod szczelnie wyglądającą powierzchnię.
Jak wymienić stary silikon?
Najpierw wycinamy starą spoinę nożem lub skrobakiem. Robimy to ostrożnie przy wannie i płytkach. Krawędzi nie warto uszkodzić dla kilku minut oszczędności.
Pozostałości usuwamy zmywaczem do silikonu. Potem czyścimy i odtłuszczamy całą szczelinę. Sprawdzamy, czy nie został żaden luźny fragment. Przed nałożeniem nowego materiału czekamy na całkowite wyschnięcie.
Nie kładziemy nowego silikonu na stary. Nowa warstwa nie będzie dobrze przylegać. Woda szybko znajdzie drogę między warstwami. Cała praca pójdzie wtedy na marne.
Przy prostym odcinku sama wymiana może zająć około godziny. Koszt zależy od zakresu i stanu podłoża. Do czasu pracy trzeba doliczyć utwardzenie nowej spoiny. Wanny nie używamy od razu po jej nałożeniu.
Kiedy potrzebne są większe dylatacje?
Silikon w narożnikach to tylko część tematu. Płytki na podłodze także potrzebują miejsca na ruch. Ma to szczególne znaczenie przy ogrzewaniu podłogowym. Podłoże nagrzewa się i stygnie.
W zwykłej łazience w mieszkaniu zazwyczaj wystarcza dylatacja przy ścianach. Zostawiamy szczelinę na obwodzie podłogi. Nie blokujemy jej sztywną fugą. Połączenie z płytkami ściennymi wypełniamy elastycznie.
W dużej łazience rozważamy podział podłogi na mniejsze pola. To samo dotyczy długiego korytarza z płytkami. W takim miejscu może być potrzebna dylatacja pośrednia. Wypełniamy ją silikonem albo stosujemy profil dylatacyjny.
Układ szczelin ustalamy przed klejeniem płytek. Wtedy można dopasować do nich przebieg spoin. Przy istniejących dylatacjach podłoża nie przykrywamy ich sztywną warstwą. Przenosimy je w układ płytek.
Co dalej?
Jeśli silikon szybko czernieje, obejrzyjmy całe połączenie. Sprawdzimy przyczepność spoiny, miejsca stojącej wody i wentylację. W Glazurnik XXL Wrocław robimy łazienki od podstaw. Wykonujemy też poprawki po innych ekipach.
Bezpłatną wycenę zamówisz przez formularz kontaktowy lub telefonicznie: 795 631 784. Nasz adres to ul. Stalowa 51 we Wrocławiu. Na wykonane prace dajemy 5 lat gwarancji.
Przed remontem sprawdź ofertę i porady w dziale wiedza. Ilość płytek pomoże oszacować kalkulator płytek. Jeśli planujesz też malowanie, skorzystaj z kalkulatora malowania.